در این مطالعه برای امکان سنجی تولید گرافیت از سه نمونه چوب صنوبر، تایر و کاه در دماهای 500، 600، 700 و 800 درجه سلسیوس با زمان ماندگاری 20 دقیقه و سرعت گرمادهی °C/min 5 تف­کافت شدند و اثرهای دمای تف­کافت بر چارهای تولیدشده بررسی شد. نتیجه­ها نشان داد که افزایش دمای تف­کافت منجر به کاهش بازده چار شد و چار هر سه نمونه در دمای 500 درجه سلسیوس بیشترین بازده را داشت که به­دلیل تجزیه بیشتر واکنشگرها در دماهای بالاتر است. برپایه نتیجه­های تجزیه عنصری غلظت کربن با افزایش دما در همه نمونه ها افزایش، ولی غلظت هیدروژن، نیتروژن، گوگرد و اکسیژن کاهش یافت. در طیف­های فروسرخ تبدیل فوریه (FTIR) هر سه نمونه به­دست­آمده از چوب صنوبر، تایر و کاه، گروه های عاملی -OH، C-H، C=O و C-O مشاهده شدند و در دماهای بالاتر نسب ترکیب­های آروماتیک به آلیفاتیک افزایش یافت. در الگوهای پراش پرتو ایکس (XRD) قله (002) مربوط به صفحه­های گرافیت در نمونه ها مشاهده شد. با افزایش دما، قله (002) در الگوهای چارهای به­دست­آمده از چوب صنوبر، تایر و کاه در دمای 800 درجه سلسیوس، تیزتر و باریک تر با شدت بالا بودند که نشان دادند نمونه­های تهیه­شده در این دما نسبت به سایر دماها به گرافیت تجاری شبیه­تر بودند. مقایسه نمودارهای TGA نمونه­ها نشان دادند که چارهای تولیدشده از هر سه نمونه در دمای 800 درجه سلسیوس، کاهش وزن کمتری را نسبت به سایر نمونه ها نشان دادند و از پایداری گرمایی بالاتری برخوردار بودند.

در این پژوهش امکان تولید آفت کش از کاه با فرایند تَف کافت در دمای C° 500 بررسی شد. در فراورده تف کافت ترکیب هایی مانند فنل و کربوکسیلیک اسید و نیز اسیدهای چرب بسیار قطبی مثل هگزادکانوئید و اکتادکانوئید با سوانگاری گازی- طیف سنجی جرمی شناسایی شدند. جداسازی این ترکیب ها در زمان تولید روغن زیستی می تواند منبعی از ترکیب های آفت کش مؤثر را فراهم کند. ازاین رو، فازهای قابل انحلال در آب روغن زیستی به دست آمده از تف کافت، جدا شدند. پس از بهینه سازی استخراج آفت کش درون آب، فعالیت آفت کشی آن بر میکروارگانیسم های سودوموناز آئروژینوزا و پکتوباکتریوم کاروتووروم و قارچ ماکروفومینا فازئولینا با روش دیسک مستقیم آگار بررسی شد. بر پکتوباکتریوم کاروتووروم شعاع هاله های بزرگتری با آفت کش 57/0 درصد وزنی به وجود آمد که نشان دهنده ویژگی مهارکنندگی بیشتر این درصد وزنی از آفت کش تولیدشده بود. با سوانگاری مایع با کارایی بالا مشخص شد که بخش های آبی حاوی بسیاری از ترکیب ها فنلی هستند. بنابراین، می توان نتیجه گرفت عصاره آبی مستخرج از روغن زیستی کاه می تواند به عنوان یک آفت کش جایگزین آفت کش های مصنوعی و سنتزی شود.

زدودن عناصر زبانی از اشتقاق که با نام کلی حذف شناخته می شود، بحث پردامنه ای در میان زبان شناسان بوده است. هرچند این پدیده گونه های مختلفی دارد، اما در اغلب آنها سازه محذوف معمولا دارای مرجعی زبانی یا غیرزبانی است. از آن میان، فرایند کافت که عنصر فعلی را (با یا بدون وابسته هایش) از جمله های همپایه حذف می کند، با توجه به ویژگی هایی که دارد، ساخت چالش برانگیزی در نظریه های نحوی به شمار می رود. جانسون (2009) نشان می دهد که به رغم شباهت های کافت و شبه کافت در انگلیسی، این دو پدیده ساخت های متفاوتی هستند و اولی از رهگذر فرایند گذر مشترک شکل می گیرد و دومی پیامد نوعی حذف گروه فعلی است. در تقابل با تحلیل جانسون درباره کافت در انگلیسی، مقاله حاضر استدلال می کند که کافت در فارسی گونه ای بندزدایی است که طی آن گروه زمان از ساخت همپایه دوم حذف می شود، اما پیش از آن، سازه های باقی مانده به شاخص یک یا چند گروه نقش نما (مانند گروه مبتدا یا گروه کانون) ارتقا می یابند. این تحلیل تصریح می کند که به دلیل ارتقای اجباری فعل از درون گروه فعلی، از یک سو ساخت شبه کافت در فارسی مجاز نیست و از سوی دیگر سازوکار حذف گروه فعلی به محو عنصر فعلی نمی انجامد.

در این پژوهش، نانوصفحه های میان تخلخل g-C3N4 با روش تف کافت ملامین و آمونیم کلرید به عنوان الگوی نرم، سنتز شدند. سپس، شناسایی نمونه های سنتزشده به طور دقیق انجام شد. کارایی فوتوکاتالیستی نمونه های سنتزشده برای تجزیه رنگ MB بررسی شد. یافته ها نشان دادند که نانوصفحه های میان تخلخل به ازای نسبت جرمی ملامین به آمونیم کلرید 1 به 5 بیشترین میزان سطح مؤثر (5/11 برابر) و بیشترین میزان حجم منافذ (3/5 برابری) را در مقایسه با نمونه g-C3N4 توده ای داشت که افزایش چشمگیری بود. افزایش سطح ویژه برای انتقال جرم مفید است و جایگاه های فعال واکنش های اکسایش-کاهش را فراهم می آورد. بنابراین، نانوصفحه های میان تخلخل سنتزشده کارایی فوتوکاتالیستی بهتری نسبت به g-C3N4 توده ای (5 برابر) داشتند. افزون براین، پایداری فوتوشیمیایی پس از سه چرخه واکنش فوتوکاتالیستی به خوبی حفظ شد. افزایش فعالیت نانوصفحه های گرافن مانند g-C3N4 را می توان به طورعمده به افزایش سطح مؤثر نمونه¬ها، طول عمر طولانی و توانایی بهبود اکسایش حامل های بار ناشی از ساختار الکترونیکی نسبت داد. ازآنجا که این روش سنتز نانوصفحه های میان تخلخل g-C3N4 با بازده بالا ساده است، نانوصفحه های میان تخلخل g-C3N4 می توانند در پالایش آلودگی های محیط زیست و تبدیل انرژی خورشیدی نیز قابل استفاده باشند

در شمال خاوری استان تهران و در پهنة البرز مرکزی در مرز سازند جیرود با سازند مبارک در اطراف دهکده جیرود و در نواحی دربندسر تا گرمابدر، افق ضخیم بازالتی رخنمون دارد که نشان دهندة مرز ناپیوسته دونین-کربونیفر در این منطقه است. این افق سنگی شامل تناوبی از روانه‏ های بازالت، تراکی بازالت و تراکی آندزیت با بافت غالب پورفیری و دیاباز با بافت افیتیک و ساب افیتیک به شکل دایک‏ های تغذیه کننده است که سرشت آلکالن سدیک نشان می دهند. در نمودارهای عنصرهای خاکی کمیاب بهنجارشده به ترکیب کندریت، یک کاهش تدریجی از سوی عنصرهای خاکی کمیاب سبک به سوی خاکی کمیاب سنگین دیده می شود. افزون براین، در نمودار عنکبوتی بهنجارشده به ترکیب گوشتة اولیه، الگوی نمونه‏ های بررسی شده همانند الگوی مذاب‏ های برخاسته از خاستگاه بازالت های جزیره های اقیانوسی است. نمونه‏ های بررسی شده در نمودارهای تمایز زمین ساختی در قلمرو بازالت‏ های درون ورقة قاره ای جای می گیرند. نتایج تعیین عنصرهای کمیاب و همچنین، برخی عنصرهای اصلی نشان دهندة ذوب بخشی کمتر از 10 درصدِ خاستگاهی گارنت لرزولیتی با خاستگاه ستون گوشته‏ ای در حال صعود در ژرفای نزدیک به 90 تا 110 کیلومتری است. برپایة داده‏ های زمین شیمیایی گمان می رود بازالت‏ های گرمابدر در زمان دونین پسین (و زمان‏ های پیش از آن) در حاشیه ای غیرفعال در امتداد مرز جنوبی پالئوتتیس متأثر از زمین ساخت کششی و یا فعالیت ستون گوشته ای پدید آمده باشند.

در سال های اخیر زیست فناوری کاربردهای فراوانی در واحدهای تکمیل و رنگرزی صنعت نساجی داشته است. آنزیم ها ترکیب هایی پروتئینی هستند که در بسیاری از واکنش های مورد نیاز در فرایندهای نساجی می توانند شرکت کنند. این تحقیق به منظور اصلاح ویژگی های الیاف نایلون 66 و بررسی ویژگی های متفاوت آن شامل رنگ پذیری، جذب رطوبت، تغییرهای سطحی و ثبات های رنگی با استفاده از آنزیم پروتئاز انجام شده است. بدین منظور منسوج نایلون 66 ابتدا با غلظت های مختلف آنزیم پروتئاز در آب شامل%3 ،%6  و%9  عمل شده است. سپس عملیات رنگرزی با رنگزای اسیدی انجام شد. با توجه به نتیجه های آزمایش رنگ سنجی مشاهده می شود که در نمونه های عمل شده با آنزیم و سپس رنگرزی شده با رنگزا، مقدار L* کاهش یافته و با افزایش غلظت آنزیم کاهش بیشتری در مقدار L* مشاهده می شود. نتیجه های آزمایش رمق کشی رنگزای اسیدی الیاف عمل شده، روند افزایش جذب رنگزاها در الیاف را نشان می دهد. با توجه به نتیجه های استحکام کششی منسوج، مشاهده می شود که فرایند آنزیمی استحکام، مدول و ازدیاد طول تا حد پارگی منسوج را کاهش می دهد. بررسی ویژگی های حرارتی نمونه عمل شده با آنزیم، تغییر قابل توجهی را در مقدار آرایش یافتگی لیف در اثر فرایند آنزیمی تا دمای 300 درجه سانتیگراد را نشان نداد. ولی با افزایش میزان حرارت دهی نمونه ها در محدوده دمایی 300 -400 oC کاهش قابل توجهی در دمای تخریب نمونه عمل شده با آنزیم در مقایسه با نمونه عمل نشده مشاهده می شود. ثبات شستشویی و نوری نمونه های عمل شده با آنزیم مطابق با استاندارد  ISO -105 CO5و ISODay light -105 BO1 اندازه گیری شد. فرایند آنزیمی پیش از رنگرزی، ثبات های شستشویی و نوری نمونه های رنگرزی شده را بهبود می دهد که می تواند در نتیجه افزایش نفوذ رنگزاها به داخل الیاف باشد.

فرضیه: بازیافت شیمیایی ضایعات بطری پلی(اتیلن ترفتالات) و تولید مواد با ارزش افزوده، مناسب ترین روش مطابق با اصول توسعه پایدار حفظ محیط زیست است. برای طراحی و ساخت واحدهای بازیافت در مقیاس صنعتی، به کسب داده های سینتیکی و ارتباط سرعت واکنش با غلظت مواد و دما و مهم تر از همه ثابت واکنش تخریب نیاز است. داده های سینتیکی به دست آمده برای طراحی در مقیاس بزرگ صنعتی، کنترل فرایند و مهم تر از همه ارزیابی اقتصادی می تواند به کار گرفته شود. برای مناسب بودن نتایج در مقیاس صنعتی از تمام مواد مصرفی در صنعت استفاده شد. روش ها: بازیافت شیمیایی پلی(اتیلن ترفتالات) با وجود بیش از پنج برابر مقدار استوکیومتری مونواتانول آمین و بدون کاتالیزگر بیرونی انجام شد. برای شناسایی محصول بیس(هیدروکسی اتیل) ترفتالامید از آزمون های طیف سنجی زیرقرمز تبدیل فوریه (FTIR)، گرماسنجی پویشی تفاضلی (DSC)، گرماوزن سنجی (TGA) و تجزیه عنصری استفاده شد. واکنش تخریب آمین کافت در سه دمای 120، 140 و 160 درجه سلسیوس انجام شد و با نمونه برداری در زمان های متوالی و توزین مقدار باقی مانده یا تخریب شده پلی(اتیلن ترفتالات) در زمان های مختلف، ثابت های سینتیک واکنش آمین کافت و ارتباط آن با دما مشخص شد. یافته ها: تخریب شیمیایی کامل یا آمین کافت پلی(اتیلن ترفتالات) و تبدیل آن به بیس(هیدروکسی اتیل) ترفتالامید (BHETA) در مجاورت مقدار زیادی مونواتانول آمین انجام شد. فرض الگوی سینتیک درجه یک استفاده شده و صحت آن با مقدار خطای محاسبات تایید شد. با انجام آزمایش ها در سه دما، ثابت سرعت واکنش آمین کافت پلی(اتیلن ترفتالات) و ارتباط آن با دما مشخص شد. انرژی فعال سازی واکنش آمین کافت مقدار 94. 39kJ/mol به دست آمد. تخریب آمین کافت در شرایط گرمادهی با استفاده از سامانه ژاکت برای راکتور، انرژی فعال سازی کمتری را در شرایط گرمادهی با تابش پرتو مایکروویو (درشت موج) نشان داد.

امروزه فرایند فیلترکردن در کاربردهای مختلف از تصفیه آب و هوا، صنایع باطری سازی تا کاربردهای منحصربه فرد پزشکی به سرعت در حال گسترش است. در پژوهش حاضر، فیلترهای متخلخل پلیمری به عنوان دریچه های خروج هوا از پلی اتیلن سنگین (HDPE)با روش تف جوشی در شرایط فشاری، و زمانی متفاوت ساخته و بررسی شد. می توان انتظار داشت، ریزساختار و خواص مکانیکی نمونه های تولید شده با تغییر عوامل فرایندی نظیر فشار، دما، زمان فرایند و نیز خواص رزین بررسی شده شامل شکل پودر، دانه بندی و خواص رئولوژی کنترل شدنی باشد. در گام نخست با استفاده از اندازه گیری های شاخص جریان مذاب، گرماسنجی پویشی تفاضلی(DSC) و میکروسکوپی نوری پودر پلیمری مناسب برای ساخت نمونه ها انتخاب شد. با توجه به نتایج DSC دمای فرایند تف جوشی در مجاورت تقریبی دمای ذوب پلیمر، ثابت درنظر گرفته شد و اثر زمان و فشار فرایند تف جوشی بررسی شد. سپس از نتایج آزمون پانچ برشی برای بررسی خواص مکانیکی و نیز نتایج آزمون عبورپذیری گاز، عبورپذیری قطره، میکروسکوپی نوری عبوری و پویشی الکترونی (SEM) برای سنجش مقدار و نوع تخلخل، استفاده شد. در نهایت مشاهده شد، با استفاده از روش تف جوشی می توان فیلترهای میکرومتخلخل با خواص مکانیکی مناسب تولید کرد و پس از آن، اثرهای فشار و زمان فرایند بر خواص نمونه تولید شده بحث شد که سرانجام مشاهده شد، با افزایش این متغیرها، از یک سو چگالی فیلترهای تولید شده و خواص مکانیکی آن ها افزایش یافته و از سوی دیگر از مقدار تخلخل و قابلیت گازتراوایی از نمونه های ساخته شده به روش تف جوشی کاسته می شود.

در این تحقیق اثر شرایط تولید، مانند سرعت جاروب لیزر و محیط  فرآیند، بر چگالش و ریز ساختار فولاد تند بر M2 در فرآیند تف جوشی مستقیم توسط لیزر (DMLS) مطالعه شده است. آزمایش های چگالی سنجی، متالوگرافی، ریز سختی سنجی و مطالعات ریز ساختاری توسط میکروسکوپ های نوری و الکترونی روبشی (SEM) انجام شد. نتایج آزمایش ها نشان می دهند که با افزایش سرعت جاروب لیزر، چگالی قطعات ساخته شده به صورت خطی کاهش می یابد. به علاوه، تف جوشی در محیط آرگون چگالی بالاتری نسبت به محیط نیتروژن به دست می دهد. ریز ساختار نمونه ها به علت انجماد نسبتا سریع به صورت سلولی، دندریتی و یا ترکیبی از آنها است. با این وجود، اندازه حفره ها مستقل از تغییرات سرعت جاروب لیزر، محیط فرایند و ترکیب شیمیایی است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.